Review: Trials of Mana

Trials of Mana is geweldig traditioneel en maakt zichzelf nog steeds toegankelijk voor alle JRPG-fans, zowel nieuw als oud.

Square Enix had deze maand een grote actiegerichte 3D-remake van een geliefde old-school JRPG-hit moderne consoles in de vorm van Final Fantasy 7 Remake, maar zou het je verbazen te weten dat er in dezelfde maand nog een uitkwam? Hoewel de naam Trials of Mana lang niet zo alomtegenwoordig is in het buitenland, is de Mana-serie nog een andere langlopende en ongelooflijk invloedrijke JRPG-serie die al geruime tijd inactief is.

Voor veel Japanse fans is deze nieuwe release een 25-jarig jubileum remake van een SNES-klassieker die hun na aan het hart ligt. Voor het grootste deel van de rest van de wereld zal dit echter de eerste keer zijn dat Trials of Mana in hun handen zal zijn, en misschien zelfs het eerste Mana-spel dat ze zullen spelen. Net als Final Fantasy 7 Remake dient deze titel niet alleen als een trip down memory lane voor oude fans, maar ook als een flitsend nieuw instappunt in de serie.

De originele Trials of Mana was een sprite-gebaseerd top-down avontuur met innovatieve, zij het onhandige, realtime gevechten. In plaats van te proberen de oorspronkelijke ervaring uit 1995 opnieuw te definiëren, voelt de nieuwe Trials of Mana zich bijna nauwgezet toegewijd aan het perfect recreëren van het originele avontuur met een frisse laag volledig veelhoekige verf.

Helaas misten ze onderweg een paar jassen. Hoewel deze remake prachtige kleuren en opvallende personagemodellen heeft voor je hoofdpersoneel, ontbreken veel van de details in de wereld en de omgevingen die je verkent. Dit is vooral een probleem op de Nintendo Switch. Terwijl de game met een soepele 30 FPS draait, zijn er tal van wazige texturen en zelfs een handvol animatie-hikjes tijdens de game die de ervaring net iets minder speciaal maken.

Toch, afgezien van technische snufjes, is de zorg die wordt besteed aan het plukken van de steden en personages van het originele spel en ze in een 3D-ruimte te veranderen indrukwekkend. Karakter-, monster- en baasontwerpen zijn nauwelijks veranderd ten opzichte van hun originele SNES-versies, wat een ongelooflijke jaren 90-vibe toevoegt aan de stijl van het spel die diezelfde ouderwetse jeuk krast die Dragon Quest XI een paar jaar geleden deed. Zelfs kleine maar volstrekt iconische eigenaardigheden uit het originele spel, zoals de gekke schuifelende dans van de met tulband geklede winkeliers, worden natuurgetrouw in 3D weergegeven zodat fans van het origineel het kunnen waarderen.

Die ouderwetse waardering strekt zich zelfs uit tot de audio van de game, met een prachtig geremasterde soundtrack die een moderne draai geeft aan de iconische melodieën en thema’s van de originele game. Veel van de nieuwe muziek heeft het soort zware fanfare dat je zou verwachten van JRPG-muziek, maar een paar van de meer energieke battle-deuntjes bevatten intensief gebruik van hedendaagse instrumenten zoals elektrische gitaren die de score wat pittiger maken. Je kunt het spel ook spelen met de originele SNES-soundtrack, naast volledige stemacteurs in het Japans of het Engels. Ik ben ontzettend blij dat de game dual audio ondersteunt, omdat veel van de Engelse stemmen zich in extreem campy territorium begeven en bijna elke slechterik klinkt als een tekenfilm-aartsvijand op zaterdagochtend.

Als je geen nostalgie hebt naar de originele release, zijn er nog enkele nieuwe ideeën uit de JRPG uit 1995 die vandaag net zo indrukwekkend zijn. Neem bijvoorbeeld het verhaal van Trials of Mana. De game bevat zes verschillende speelbare hoofdrolspelers, die elk hun eigen unieke reizen en schurken hebben. Wanneer je het spel start, moet je één hoofdpersonage selecteren wiens avontuur je wilt aanpakken. Naast hen kun je twee begeleidende personages uit de line-up kiezen, en de belangrijkste elementen van hun eigen reizen zullen in je ervaring worden gemengd. Dit leidt tot een enorm aantal verhaalvariaties die je kunt verkennen, omdat je nooit de volledige ervaring krijgt van één playthrough.

Het beste is dat geen van deze combinaties ooit geforceerd of onnatuurlijk lijkt. Hoewel meerdere playthroughs de illusie een beetje zullen doorbreken door je te laten zien welke story beats kunnen worden herhaald of slechts een klein beetje tussen de personages, is het ongelooflijk om te zien hoe de belangrijkste stukken van alle zes personages samenkomen op basis van je crew. Het helpt ook om het achtergrondverhaal en het bestaan ​​van je metgezellen zoveel meer uit te werken. In plaats van dat Angela en Riesz gewoon een-kant personages zijn, het feit dat schurken van hun eigen reizen op elk moment kunnen verschijnen om je avonturen te stoppen, helpt om vast te stellen dat jullie allemaal belangrijke redenen hebben om op deze reis te gaan.

Hoewel het verhaal en de personages van de originele Trials of Mana perfect zijn nagebootst zonder veel veranderingen, heeft de gameplay een enorme verandering ondergaan. Deze nieuwe versie van de game ziet gevechten spelen in de vorm van actiegerichte realtime gevechten, zoals iets dat je zou zien uit Ys of de Tales-serie. Je kunt naar believen schakelen tussen je drie personages, met behulp van lichte, zware en speciale aanvallen om vijanden te verslaan, terwijl AI de controle over wie je niet gebruikt.

Bekijk ook

RedOctane komt met nieuwe game: STAGE TOUR

26/02/2026·1 min lezen

Bovendien kun je met een nieuw voortgangssysteem focussen op de statistieken waarin elk personage sterker moet worden. Door voldoende punten in Kracht of Geluk of een ander deel van het wiel te steken, kun je nieuwe vaardigheden verdienen, en sommige hiervan zijn Chain Link Abilities die door elk personage kunnen worden uitgerust. Zelfs buiten het trainingsscherm in je hoofdmenu kun je vaak nieuwe Chain Link Abilities vinden door gewoon met bepaalde NPC’s te praten of bepaalde missies te voltooien.

Actie-RPG’s spreken me zoveel meer aan dan turn-based spellen, en Trials of Mana weet het belang van stat-superioriteit en vaardigheidsbeheer perfect in evenwicht te brengen met de behoefte aan scherpe reflexen en effectief gebruik van aanvalscombinaties. Mijn AI-teamgenoten negeren dat vaak tijdens baasgevechten, want ze komen vaak in gevaar en ontvangen al snel dodelijke klappen.