Octopath Traveler II is weer een liefdesbrief aan de gouden jaren van RPG’s.
In een tijd waarin remakes en retro-geïnspireerde projecten proberen na te bootsen hoe klassieke games van weleer voelden, bereikt Octopath Traveler II iets indrukwekkends. Ondanks dat het geworteld is in een modern ontwerp met tal van gemakken, vangt het moeiteloos de geest, stijl en het gevoel van avontuur van de beste RPG’s uit het SNES-tijdperk, terwijl het nog steeds innoveert en laat zien dat er leven is in turn-based gevechten. De prestatie is zelfs nog opmerkelijker, aangezien de belangrijkste veranderingen van Octopath II klein en subtiel zijn.
Op het eerste gezicht lijkt Octopath Traveler II een kloon van het origineel. Je kiest een van de acht avonturiers om mee te beginnen, verzamelt de overige zeven gaandeweg en ziet uiteindelijk hoe hun verhalen met elkaar in verband staan, zij het wat losjes. Een reeks verbeteringen, waaronder verfijnde verhalen en complexere personages, zorgen ervoor dat Octopath II dieper en spannender aanvoelt, zoals de vervulling van wat de originele game probeerde te bereiken.
Zelfs een verhalende opzet die afgezaagd zou moeten zijn, heeft voldoende nuance om ze interessant te houden en de personages herkenbaar te houden. Osvald’s is bijvoorbeeld je gebruikelijke verhaal over wraak, maar hij is zo gebroken van binnen dat hij zelden spreekt, behalve in interne monologen. De boosaardige Ochette, de gelukkige jager, is een oeroude kracht die de wereld dreigt te vernietigen, maar ook een diepgeworteld racisme tegen haar volk.
De personages zijn dieper, maar hun acties buiten de strijd staan nog steeds op gespannen voet met de wereld. Je kunt met geweld een overval plegen tegen onder meer een hele stad zonder gevolgen, wat de indruk wekt van een RPG-speeltuin in plaats van een levende wereld.
De gevechtsbasis blijft ook hetzelfde, hoewel dat geen slechte zaak is. Vijanden hebben zwakke punten die, wanneer ze worden uitgebuit, hun schildpunten verminderen totdat ze breken en in een verdoofde staat terechtkomen. Bondgenoten kunnen boostpunten sparen en uitgeven om hun aanvalskracht te vergroten, en je kunt secundaire taakklassen mixen en matchen om krachtige hybride krijgers te creëren.
Hoewel de structuur ongewijzigd is gebleven, heeft Square Enix een aantal welkome aanpassingen aangebracht aan de meeste taakklassen, waaronder een paar nieuwe vaardigheden die het verloop van de strijd veranderen en ervoor zorgen dat gevechten fris aanvoelen. Een van deze nieuwe verbeteringen is de latente kracht van elk personage, een vaardigheid die hun andere vaardigheden op krachtige manieren vergroot. Ontmoetingen voelen beter gebalanceerd aan, met een gespannen ritme van slimme keuzes op het juiste moment, en ze blijven niet langer welkom.
Malen om niveaus te verhogen is nu gemakkelijker, dankzij een dag- en nachtsysteem, waar ’s nachts sterkere monsters tevoorschijn komen. Het is sowieso de moeite waard om in het donker rond te dwalen, gewoon om te zien hoe de wereld verandert.
De kaart van Octopath II is een aanzienlijke verbetering ten opzichte van het origineel. Square Enix propte grote en kleine geheimen in bijna elke hoek van het continent, en het is altijd de moeite waard om ze op te sporen. Voor elke gemeenschappelijke schat en elk herstellend item dat je vindt, is er een verborgen kerker, een geheime baan of een verlaten dorp met een fascinerende nieuwe zoektocht die alleen ’s nachts verschijnt.
De visuele stijl van HD-2D van Square Enix is gegroeid als medium, en het bewijs wordt gedemonstreerd door de zeer gedetailleerde omgevingen en interesselagen van de game. Het is ook letterlijk te zien, want het filter dat alles vervaagde dat niet direct om je heen was, is gelukkig verdwenen. Het resultaat van dit alles is een prachtige, rijke wereld die echt een genot is om te verkennen.
-
Gameplay
-
Graphics
-
Geluid
-
Replay Value
Samenvatting
Octopath Traveler II doet wat een uitstekend vervolg zou moeten doen. In plaats van links en rechts nieuwe wegen in te slaan, verbetert het in bijna alle opzichten het origineel en heeft het meer vertrouwen in de verhalen die het vertelt. Er is nog steeds ruimte voor verbetering in sommige van zijn stijvere gebieden, maar Octopath II is overal een geweldige prestatie.