Review: Palworld

Pokémon met geweren?

Bij de eerste presentatie van Palworld werd het al snel bestempeld als ‘Pokemon met geweren’, en eerlijk gezegd is die beschrijving niet eens zo ver gezocht. Werp een blik op de Tokyo Game Show-trailer en je ziet meteen de opvallende overeenkomsten tussen Pal-ontwerpen (de wezens die je verzamelt) en geliefde Pokémon, maar dan wel uitgerust met AK’s en andere wapens.

Hoewel het prima is om inspiratie te halen uit andere succesvolle ontwikkelaars, vooral die achter ’s werelds meest productieve monster-verzamelgame, Pokemon, zijn er wat vraagtekens te plaatsen bij de bewering van ontwikkelaar PocketPair dat ze geen enkele inspiratie uit die richting hebben gehaald. Ze verwijzen eerder naar invloeden van games als Ark, Minecraft, Rimworld, Rust, Grand Theft Auto en Dragon Quest. Als ik eerlijk ben, lijken sommige van deze ‘vrienden’ verdacht veel op bekende Pokemon, ondanks het officiële statement van PocketPair. Het lijkt erop dat er meer aan de hand is, vooral wanneer Twitter-gebruikers beweren dat Pocketpair zelfs Fakemon-ontwerpen voor Palworld’s Pals heeft gekopieerd.

Wat echter soepel verloopt, is de gameplay zelf. Ondanks enkele Pals die op ongewone plekken terechtkomen (maar gelukkig verplaatsbaar zijn) en hier en daar wat bewegingsproblemen, levert Pocketpair een relatief vlekkeloze Early Access-ervaring af – en laten we eerlijk zijn, hoe vaak kunnen we dat zeggen? Maar er is ruimte voor meer diepgang in de wereld; dit herinnert me aan hetzelfde probleem dat ik had met Pokemon: Legend Arceus, waar Palworld sterk op lijkt.

De overeenkomsten strekken zich uit tot het crafting-systeem en gevechten in de wereld. Je gaat met je vriend op pad, valt aan en werpt dan een Pal Sphere om het wezen te vangen. Afgezien van sporadische ontdekkingen van hulpbronnen en bijzondere items, voelt de wereld soms wat leeg aan. Tijdens het verkennen lijkt het alsof je eindeloos kunt rennen zonder iets nieuws of boeiends tegen te komen. Maar soms komt verveling met beloningen; na uren rondzwerven ontdekte ik bijvoorbeeld een Black Marketeer waarmee ik Pals kon kopen en verkopen, wat een veel interessanter mechanisme is dan simpelweg reservevrienden vrijlaten in het wild.

Zodra je een paar vrienden hebt gevangen en je basis begint op te bouwen, kun je ze aan het werk zetten. Ze helpen bij het verzamelen van voedsel, hout, steen en andere grondstoffen, en met hun unieke eigenschappen beïnvloeden ze hun efficiëntie. Je kunt ze instrueren, aaien en zelfs inzetten als schilden of torentjes wanneer ze in het wild zijn – wat soms behoorlijk grappig is. Het feit dat je je kleine pinguïnvriend in een soort kanon kunt veranderen? Geniaal.

Nieuwe recepten en knutselmogelijkheden ontgrendelen terwijl je vecht en vrienden verzamelt. Wat betreft het knutselen, biedt de Technologieboom verrassend veel keuzes voor wapens, decoratieve items en bouwmaterialen, waardoor je basis uniek aanvoelt. Dit is waar Palworld echt schittert: het bouwen en creëren met mijn schattige vrienden maakt de ervaring zeer bevredigend.

Wat betreft de gevechten, die zijn wat lastiger om volledig te omarmen. Ze verschillen behoorlijk van andere monster-verzamelgames, en hoewel het leuk was om het allemaal uit te zoeken, bleef er iets onbevredigends aan kleven.

In plaats van de gebruikelijke turn-based gevechten tegen Gym Leaders, neem je het op tegen Tower Bosses in real-time gevechten met een tijdslimiet. Zo heeft de eerste Tower Boss van Palworld bijvoorbeeld een Electric-type Pal dat je binnen 10 minuten moet verslaan. Een behoorlijke uitdaging, en dat waardeerde ik. Aanvankelijk had ik een divers team samengesteld, maar de meeste Pals deden weinig schade. Het voelde bijna als het Miltank-debacle uit Pokémon.

Na het opstellen van een team met Fire-type Pal, Foxparks, werd het gevecht een fluitje van een cent. Deze ontmoetingen hangen sterk af van je Pals en hun partner-vaardigheden. In het geval van Foxparks fungeerden ze als mini-vlammenwerpers voor mijn personage, terwijl andere Pals wapens hanteerden en sommige zelfs dienden als snelle vervoermiddelen.

Hoewel het prettig is om slechts één Pal te verslaan tijdens deze baasgevechten, voelt het enigszins teleurstellend dat de meest effectieve aanpak lijkt te zijn om een ​​hele groep van één type te hebben. Persoonlijk geef ik er de voorkeur aan om een handvol Pals te selecteren en ze gedurende het hele spel bij me te houden, maar Palworld ondersteunt dat niet helemaal. Tijdens de zwaarste gevechten moet je dus afscheid nemen van je emotionele band met je Pals. Maar in een wereld van contractarbeid en op monsters gebaseerde zwarte markten, lijkt dat misschien wel de bedoeling te zijn.

In feite is dat waarschijnlijk het geval. Vooral omdat je deze schattige wezens gemakkelijk tot hun dood kunt uitputten. Ondanks mijn worsteling met de gevechten, moet ik toegeven dat het ontwijken van aanvallen en het gebruik van mijn Pal-vormige vlammenwerper tijdens het baasgevecht best vermakelijk was. Maar als je een stap terug doet en kijkt naar de baas, zijn arena en bewegingen, voelt het allemaal onmiskenbaar als iets uit Zelda.

Al met al is Palworld een leuke ervaring. Ik ben benieuwd naar de multiplayer-functionaliteit met mijn vrienden. Het is gemakkelijk om te zeggen dat veel van de beste aspecten van Palworld lijken te zijn overgenomen uit andere bronnen, bronnen die de ontwikkelaars niet direct willen erkennen als inspiratie. Desondanks heeft Palworld zeker zijn hoogtepunten en stelt het fervente monster-verzamelaars eindelijk in staat zich bezig te houden met de vraag ‘Wat als Pokemon, maar duister en gewelddadig?’ waar velen van ons nieuwsgierig naar waren. Maar eerlijk gezegd ben ik enigszins teleurgesteld over hoe weinig origineel het soms aanvoelt.

Early Access van Palworld is beschikbaar op pc, Xbox One en Xbox Series X/S via Xbox Game Pass, en op pc via Steam.