Kingdom Come: Deliverance 2 is een middeleeuws avontuur vol details en diepgang.
Kingdom Come: Deliverance 2 is een enorm spel dat uitblinkt in detail. Of het nu gaat om de gigantische variatie in bepantsering, de uitgebreide codex met historische achtergronden, of de brute realiteit dat een roedel wolven je in een oogwenk kan doden – het spel zit boordevol content. Van smeden en zwaardvechten tot jagen, duelleren en stelen, er is enorm veel om bij te houden. In veel opzichten voelt het meer als een middeleeuwse immersive sim dan een traditionele RPG. Dit maakt het spel ongelooflijk meeslepend, maar die ambitie heeft soms ook nadelen.
Het verhaal begint direct na de cliffhanger van het eerste spel. Henry reist met Sir Hans naar Kasteel Trosky om een vredesboodschap te bezorgen aan Lord von Bergow. Zoals te verwachten gaat het al snel mis: tijdens een ontspannen bad in een meer worden ze overvallen door bandieten, waardoor Henry alles kwijtraakt – zijn paard, wapenuitrusting, wapens, bondgenoten en zelfs de belangrijke brief. Tot overmaat van ramp raakt hij na een ruzie ook nog eens gescheiden van Sir Hans. Nu, gehuld in vodden, moet hij nog steeds een audiëntie bij von Bergow krijgen, maar zonder de juiste status lijkt dat onmogelijk.
Vanaf hier wordt de speler meerdere kanten op getrokken. Om von Bergow te spreken, moet Henry een bruiloft bijwonen, maar daarvoor moet hij de sympathie van de lokale bevolking winnen. Dit kan door een vak te leren, zoals smeden – Henry is tenslotte de zoon van een smid – of door klusjes voor dorpsbewoners uit te voeren. Of je kunt op zoek gaan naar Henry’s hond, Mutt, wat al snel uitmondt in een gevaarlijke reis door onbekende gebieden.
Het spel bevat een uniek vaardighedensysteem waarin je statussen verbetert door relevante acties uit te voeren. Dit betekent dat je beter wordt in zwaardvechten door veel te trainen, beter leert stelen door vaker te sluipen, en zelfs je alcoholbestendigheid kunt verhogen door veel te drinken. Dit zorgt voor een authentiek en organisch progressiesysteem, maar kan ook betekenen dat je in lastige situaties belandt als je bepaalde vaardigheden niet genoeg hebt ontwikkeld.
Stealth-missies kunnen bijvoorbeeld een nachtmerrie worden als je niet eerder in sluipen hebt geïnvesteerd. Een van de meest frustrerende momenten in mijn speelsessie was een drie uur durende ontsnappingspoging na een martelscène. Mijn statussen waren gehalveerd, en ik moest onopgemerkt ontsnappen uit een bos vol patrouillerende wachters – iets wat resulteerde in talloze dodelijke mislukkingen.
Kingdom Come: Deliverance 2 is een traag en gedetailleerd spel. Gesprekken met personages – of het nu smeden, edelen of gewone boeren zijn – kunnen vol zitten met achtergrondinformatie over smeden, mijnbouw of middeleeuwse politiek. Dit draagt bij aan de diepgang van de wereld, maar kan soms ook overweldigend zijn. Het is een spel voor spelers die geduld en interesse hebben in de middeleeuwen; voor wie snel actie en spektakel zoekt, kan het traag aanvoelen.
Het spelwereld is prachtig en geloofwaardig vormgegeven, van de groene heuvels rond Kasteel Trosky tot de drukke stad Kuttenberg. In de stad zijn marktkramen en menigten die zich verzamelen rond een veroordeelde crimineel in de schandpaal, wat de middeleeuwse sfeer versterkt. Toch zijn er momenten waarop de illusie breekt. NPC’s kunnen soms rondjes lopen of vast komen te zitten in de omgeving. Wachters kunnen eindeloos tegen je hond Mutt klagen zonder verder iets te doen. Ook de interface heeft zo zijn problemen: de middeleeuwse stijl is mooi, maar belangrijke informatie verdwijnt soms naar de randen van het scherm.
Toch zijn er ook positieve details. Het smeden is bijvoorbeeld een stuk diepgaander dan een simpele QTE of ritmische minigame. Het vergt echt vaardigheid en geduld om een goed zwaard te maken, wat het authentieker en bevredigender maakt dan in veel andere games.
-
Gameplay
-
Graphics
-
Geluid
-
Replay Value
Samenvatting
Kingdom Come: Deliverance 2 blijft trouw aan de compromisloze visie van zijn voorganger. Het weeft een meeslepende wereld vol adel, ridders, boeren en bandieten, met Henry van Skalitz als onfortuinlijke hoofdrolspeler. De schaal en details zijn indrukwekkend, maar de complexiteit en traagheid kunnen ook als struikelblok dienen. Voor liefhebbers van realistische en diepgaande middeleeuwse avonturen is dit een game die ze niet snel zullen vergeten – en misschien zelfs niet willen beëindigen, omdat er simpelweg niets anders is dat erop lijkt.


