Het 20-jarig jubileum van de Call of Duty-serie werpt een schijnwerper op de tweeledige identiteit ervan.
Aan de ene kant fungeert het als een cinematografische achtbaan, een race door intens geregisseerde hoofdstukken vol met actieheldmomenten. Aan de andere kant is Call of Duty een sport, een competitieve arena waar teams en individuen strijden om de top van het scorebord te bereiken.
Modern Warfare III blijft trouw aan dit basissjabloon. De campagne lijkt aanvankelijk een teleurstelling, met lusteloze missies en een gebrek aan tijd voor ontwikkeling, waardoor het verhaal opgeofferd lijkt. Maar in contrast schitteren de multiplayer-modi, waarin geliefde maps uit voorgaande delen naast nieuwe locaties staan, aangevuld met verfijnde bewegingen en een aangepast wapenaccessoire-systeem dat spelers aanmoedigt om hun gereedschap op maat te maken.
De gameplay is snel en gestroomlijnd, bijna cartoonesk in vergelijking met realistische oorlogssettings. Het spel brengt nieuwe dynamiek met ‘slide-cancelling’, waardoor gevechten een hogere snelheid krijgen. Echter, de exacte scheidslijn tussen MWIII en zijn voorgangers vervaagt. De serie is de laatste jaren subtiel veranderd, evoluerend naar een live service-spel met regelmatige updates, en de verpakte release voelt nu meer als een marketingtruc dan als een betekenisvolle evolutie.
Maar ondanks deze bezorgdheid rechtvaardigen de maps van MWIII bijna de aanschaf. Van dodelijke sluipschuttersgevechten op sneeuwbedekte treinstations tot schermutselingen in Zuid-Amerikaanse favela’s, elk scenario biedt eindeloos plezier en uitdagende arena’s voor spelers van verschillende niveaus.
Voor degenen die coöperatief willen spelen, schittert de Zombies-modus. Het bouwt voort op eerdere iteraties en biedt diepgang en uitdaging in een post-apocalyptische setting, waar teams van spelers samenwerken om steden te verkennen, hun wapens te upgraden en hordes zombies te bestrijden.
Hoewel de Warzone-modus nog niet is opgenomen, biedt de War Mode een speelse interpretatie van frontlinieoorlogsvoering. Teams strijden om doelstellingen te bereiken terwijl ze een tank escorteren door vernielde straten en lanceringscodes uploaden om een raketaanval te voorkomen.
-
Gameplay
-
Graphics
-
Geluid
-
Replay Value
Samenvatting
Call of Duty: Modern Warfare 3, als op zichzelf staande game, is niet per se slecht, maar het blinkt ook niet echt uit. Het kan worden beschouwd als een iets betere dan gemiddelde first-person shooter, maar wanneer je het in context plaatst, worden de haastige en beperkte aspecten duidelijk zichtbaar. De multiplayer lijkt op een klassiek pakket kaarten, terwijl Zombies en Open Combat Missions als gamemodi worden ingevoegd in de bestaande Warzone-map. Helaas schieten de campagne en het verhaal tekort. Dit alles bij elkaar genomen resulteert in een teleurstellende ervaring en doet zelfs vermoeden dat Call of Duty het risico loopt zijn unieke identiteit te verliezen.