Review: Death Stranding 2: On the Beach (PC)

Toen het originele Death Stranding in 2020 naar de pc kwam, werd die versie al snel gezien als de beste manier om het spel te beleven. Met Death Stranding 2: On the Beach mikken Kojima Productions en portstudio Nixxes opnieuw op dat niveau. En dat lukt uitstekend.

De pc-versie van Death Stranding 2 is een uitstekende port. Getest op een systeem met een AMD Ryzen 9 5900X, een AMD Radeon RX 9070 XT en 64 GB DDR4-geheugen, draaide het spel vrijwel probleemloos op maximale instellingen in 1440p. De framerate bleef voor het grootste deel boven de 100 beelden per seconde, met slechts incidentele dalingen in drukke of nieuwe gebieden.

Visueel is het spel indrukwekkend, en de pc-versie ziet er op meerdere vlakken beter uit dan de basisversie op de PlayStation 5. Een klein minpuntje is de implementatie van FSR 3, waarbij met name bladeren en andere natuurelementen soms wazig ogen. Dat is echter een beperking van de technologie zelf, niet van het spel.

De ondersteuning voor besturingsmethoden is eveneens goed geregeld. Hoewel het spel duidelijk ontworpen is met een controller in gedachten, functioneert de toetsenbord en muis combinatie prima. Spelers met minder gangbare controllers kunnen bovendien rekenen op volledige Steam Input ondersteuning. De enige kanttekening daarbij is dat aangepaste toetsbindingen via Steam zelf ingesteld moeten worden in plaats van in het spel. Verder biedt de pc-versie uitgebreide grafische opties, waaronder volumetrische belichting, terreindetail, reflecties en omgevingsocclusie, samen met nauwkeurige instellingen voor cameragevoeligheid.

Het verhaal van Death Stranding 2 begint rustig. Enkele maanden na de gebeurtenissen van het eerste deel leidt Sam Bridges een teruggetrokken bestaan met zijn adoptiedochter Lou, ver van het Chirale netwerk. Hij verdient zijn brood met eenvoudige leveringen en is simpelweg een goede vader. Die rust wordt doorbroken wanneer een oude bekende, Fragile, hem opzoekt met een nieuwe missie: breng het Chirale netwerk naar Mexico, en je verleden wordt vergeven.

De proloog is lang, en het spel opent zich pas volledig wanneer Sam uiteindelijk in Australië aankomt. Toch voelt het nooit als een traag spel. Tussen de leveringen door worden verhaallijnen zorgvuldig opgebouwd, en wanneer de grote onthullingen komen, volgen ze elkaar in snel tempo op. De nieuwe personages aan boord van de thuisbasis DHV Magellan dragen daar sterk aan bij. Dollman, vertolkt door Fatih Akin en Jonathan Roumie, is een persoonlijke favoriet dankzij zijn eigenaardig gevoel voor humor en zijn opvallend vertraagde animaties die de komische toon extra kracht bijzetten.

Wie het origineel heeft gespeeld, weet wat hij kan verwachten: lange tochten door uitgestrekte landschappen waarbij je routes zorgvuldig plant om bergen, rivieren en andere hindernissen te vermijden. De kern van het spel is grotendeels hetzelfde gebleven, maar de wereld zelf zorgt voor nieuwe uitdagingen. Een dag en nachtcyclus beïnvloedt de zichtbaarheid en daarmee de aard van leveringen. Aardbevingen, zandstormen, bosbranden en lawines kunnen een doordacht plan in een klap in de war sturen.

Naast de meditatieve traversal biedt Death Stranding 2 meer mogelijkheden dan ooit om met bedreigingen om te gaan. Wapens met niet dodelijke munitie, uitgebreidere sluipopties en nieuwe gereedschappen geven spelers meer vrijheid in hoe ze situaties aanpakken.

Pc-spelers krijgen bovendien exclusieve extra’s mee: volledige DualSense ondersteuning met haptische feedback, ultrabreed schermondersteuning tot 21:9 tijdens tussenfilmpjes, een nieuwe VR trainingsomgeving genaamd “Trapped in a Strange Realm” en de uitdagende modus “to the wilder” die de lat aanzienlijk hoger legt. Al deze toevoegingen komen ook naar de PlayStation 5.