Review: Payday 3

Payday 3 behoudt de bekende formule, lost moeilijkheidsproblemen op en voegt slimme ontwerpelementen toe.

Payday 3 slaagt erin om de bekende Payday-formule te behouden, maar voegt slimme ontwerpkeuzes en een frisse aanpak toe om de ervaring naar een hoger niveau te tillen. Hoewel het op het eerste gezicht lijkt alsof het veel gemeen heeft met zijn voorgangers, weet het spel enkele van de lang bestaande moeilijkheidsproblemen aan te pakken die de serie kenmerkten.

De missiestructuur van Payday 3 blijft herkenbaar, met meerfasige overvallen die starten met het verzamelen van informatie terwijl je je voordoet als een ‘burger’. Als het alarm afgaat, verschuiven je doelstellingen en begint het echte schieten. Wat opvalt is de vereenvoudiging van complexe aspecten van de overvallen. Elementen zoals voorbereiding, ingewikkelde doelstellingen en het omgaan met gijzelaars zijn nu gestroomlijnd en duidelijker voor spelers. Dit voorkomt frustratie en verwarring die in eerdere titels soms optraden.

Een grote verbetering in Payday 3 is de aanpak van NPC-interacties. Nu herkennen NPCs wanneer je ze bedreigt en geven ze automatisch toe, waardoor het schreeuwen naar omstanders verleden tijd is. Ook de aanwezigheid van een begeleider die nuttige suggesties doet om de doolhofachtige kaarten te navigeren, is een welkome toevoeging.

Het uitvoeren van een overval te midden van een kogelregen blijft spannend en de beloning van een succesvolle, onopgemerkte misdaad is zeer bevredigend. Het verbeterde level- en verkoperssysteem voegt een extra laag aan progressie toe.

Natuurlijk zijn er enkele kleine tekortkomingen, zoals soms minder slimme politie/SWAT-varianten en enkele bugs. Ook kan het verkrijgen van bepaalde wapens wat tijd kosten.

Over het algemeen biedt Payday 3 een vermakelijke ervaring met uitdagende overvallen, chaotische vuurgevechten en goed doordachte doelstellingen. Het is duidelijk dat dit de Payday-game is waar fans op gehoopt hebben.