Suicide Squad: Kill the Justice League heeft zijn weg gevonden naar de gamingwereld en markeert een interessante zet van Rocksteady, bekend van de gerespecteerde Arkham-trilogie.
In tegenstelling tot de verwachtingen die zijn gewekt door het voorgaande werk van de studio, heeft deze release enige controverse opgeroepen, met name vanwege termen als ‘eindspel’ en ‘inhoud na de lancering’. Laten we dieper ingaan op de hybride ervaring van deze game, waarbij Rocksteady een balans probeert te vinden tussen singleplayer- en multiplayer-elementen.
Suicide Squad: Kill the Justice League speelt zich af in het Arkhamverse, vijf jaar na het terugtrekken van de Dark Knight. De Task Force X wordt naar Metropolis gestuurd, een stad bezet door de buitenaardse Brainiac, met als missie de gehersenspoelde Justice League uit te schakelen. Deze game biedt een uitgebreide verhaalervaring met ongeveer twaalf uur aan gameplay. Het verhaal, met het komische element van een ondergekwalificeerd team dat schurken worden, brengt veel lachmomenten, ondanks de serieuze ondertoon.
Aan de ene kant is Suicide Squad een coöperatieve shooter, waarbij maximaal vier spelers de rollen van Harley Quinn, Deadshot, King Shark en Captain Boomerang op zich nemen. Hoewel sommige missies lineair zijn, zijn de meeste op doelstellingen gebaseerd, met golven van vijanden die moeten worden verslagen, wat resulteert in een gevarieerde gameplay-ervaring. Het spel kan solo of coöperatief worden gespeeld, maar een online verbinding is vereist.
De toon van het verhaal is een opvallende verandering ten opzichte van de vorige Arkham-uitjes, waarbij het humoristische gekibbel van Task Force X centraal staat. Het spel slaagt erin elk lid van de Justice League overtuigend en angstaanjagend te portretteren, terwijl de introductie van Batman en de aarde-huiveringwekkende plof van Superman indrukwekkend zijn. Desondanks wordt het tempo van het spel bekritiseerd vanwege de focus op snelle overgangen tussen actiescènes, waardoor weinig ruimte is voor bezinning.
Het schieten, een nieuw terrein voor de Arkham-ontwikkelaar, wordt echter geprezen vanwege de pittige, responsieve en bevredigende ervaring. Het doortochtssysteem voegt diversiteit toe aan de gameplay, met elk teamlid dat Metropolis op zijn eigen unieke manier doorkruist.
Het aanpassingssysteem wordt als diepgaand beschreven, hoewel sommige spelers twijfels uiten over de impact ervan op de speelstijl. De eindspelinhoud, met name de Incursion-missies, wordt als enigszins teleurstellend ervaren, en er is onzekerheid over de langdurige aantrekkingskracht van het spel zonder bevredigend levelingsysteem of betere beloningen.
Rocksteady heeft aangekondigd dat alle toekomstige inhoud gratis zal zijn, met seizoenen die nieuwe gebieden, personages en verhaallijnen toevoegen. Dit genereuze aanbod wordt als positief gezien, hoewel de vraag blijft of het voldoende zal zijn om spelers langdurig betrokken te houden.
-
Gameplay
-
Graphics
-
Geluid
-
Replay Value
Samenvatting
Al met al is Suicide Squad: Kill the Justice League een gedurfde gok die Rocksteady heeft genomen, met enkele succesvolle elementen en uitdagingen in het vinden van het juiste evenwicht tussen singleplayer- en multiplayer-aspecten. Het gratis aanbieden van toekomstige inhoud voegt een positieve noot toe aan de game, hoewel de ontvangst op de lange termijn nog onzeker is.