De eerste keer dat ik Red Dead Redemption speelde, was natuurlijk op de dag dat het uitkwam. 2010 voelt helemaal niet zo ver weg, maar de spanning en verwachtingen in die openingsuren waren van een soort die ik sindsdien zelden meer heb gevoeld. Samen met een vriend, die net zo hyped was als ik, hadden we die ochtend onze exemplaren opgehaald en stonden we vervolgens half giechelend aan de telefoon omdat we simpelweg niet konden geloven hoe levendig die wereld aanvoelde. Games lijken tegenwoordig een stuk minder vaak dat onmiddellijke wow moment te hebben, maar toen had Rockstar die magie nog in de vingers.
Wanneer de camera langzaam tot rust komt bij John Marston op de trein, terwijl de contouren van deze rauwe, compromisloze western zich beginnen af te tekenen, voel je meteen dat dit zo’n spel is waarvan je hoopt dat het alles waarmaakt waar je jaren op hebt gewacht. En dat deed het.
Voor de details over het spel zelf kun je mijn review van de Switch-versie uit 2023 erbij pakken. Daar gaf ik het een 8, wat misschien vreemd klinkt na al deze lofzang. Maar eerlijk is eerlijk: het was een kale port zonder multiplayer en met net iets te weinig verfijning. Fantastisch verhaal, fantastische sfeer, maar technisch een tikje stoffig. Nog altijd prima speelbaar en visueel verrassend mooi, maar niet de liefdevolle behandeling die het verdiende.
Op papier lijkt deze Switch 2-versie ook vooral de basis te bieden. Hogere resolutie, hogere framerate, allemaal fijn maar voorspelbaar. Tot je gaat spelen. Want ineens is er muisbesturing voor precisie, en die voelt heerlijk soepel. En door al die visuele verbeteringen begint het bijna te lijken alsof ik het spel nooit eerder op 60 fps heb gespeeld. Zo vloeiend, zo direct, zo fris.
Het iconische moment waarop je Mexico binnenrijdt, dat stuk met de muziek dat iedereen zich herinnert, wordt nog indrukwekkender. De stofdeeltjes in de lucht, de warme trillingen boven de vlaktes, het licht dat eindelijk de diepte krijgt die het altijd had moeten hebben. Dankzij HDR springt alles veel sterker naar voren dan in de vorige Switch-versie.
-
Gameplay
-
Graphics
-
Geluid
-
Replay Value
Samenvatting
Deze keer voelt het alsof het spel eindelijk op een Nintendo-systeem staat zoals het bedoeld was. Strakke besturing, DLSS, HDR, volumetrische effecten, instelbare muismodi, een framerate die geen enkele misstap lijkt te maken, en een resolutie die alles messcherp neerzet. Red Dead Redemption voelt hierdoor weer nieuw, urgent en eindeloos herspeelbaar op Switch 2.