Review: Final Fantasy VII Remake Intergrade (Switch 2)

Er zijn van die game-intro’s die je je hele leven bijblijven, en die van Final Fantasy VII is er zo een. Midgar, de muziek, de sfeer; het voelt elke keer weer als thuiskomen. Dat ik datzelfde gevoel nu opnieuw krijg op de Nintendo Switch 2, op een relatief klein scherm, had ik eerlijk gezegd niet helemaal zien aankomen. Toch gebeurde het vrijwel meteen.

Wat vooral indruk maakt, is hoe overtuigend deze versie overeind blijft op Nintendo’s nieuwe hardware. Ja, je ziet dat er keuzes zijn gemaakt. De framerate ligt vast op dertig beelden per seconde en sommige textures zijn minder scherp dan op krachtigere consoles. Maar in de praktijk doet dat verrassend weinig af aan de ervaring. Integendeel zelfs, want alles voelt zorgvuldig afgestemd om zo goed mogelijk tot zijn recht te komen op Switch 2. Met de Intergrade-uitbreiding en de Yuffie-episode standaard inbegrepen voelt dit als een complete en luxe editie.

Midgar ziet er nog steeds fantastisch uit. De stad is druk, rommelig en vol contrasten, met rook, neonlichten, staal en kleine stukjes natuur die zich een weg naar boven vechten. Vooral de belichting doet wonderen en zorgt ervoor dat deze versie visueel dichter bij de moderne consoleversies ligt dan je zou verwachten. Af en toe zie je kleine oneffenheden, zoals wat vreemde randjes rond haar of minder gedetailleerde achtergronden, maar dat zijn momenten waar je alleen op let als je er actief naar zoekt.

Qua prestaties houdt de game zich opvallend goed staande. Gevechten blijven stabiel en overzichtelijk, zelfs wanneer het scherm vol staat met effecten en vijanden. In handheld modus zijn er soms korte haperingen tijdens overgangen of cinematics, maar die duren nooit lang genoeg om echt storend te worden. Het geheel voelt solide en betrouwbaar, wat misschien wel het belangrijkste is voor een game van dit kaliber.

Los van de techniek blijft Final Fantasy VII Remake natuurlijk vooral indruk maken door wat het inhoudelijk doet. Het neemt een relatief klein deel van het originele spel en bouwt dat uit tot een volwaardige RPG met diepgang, tempo en karakter. Het vechtsysteem is daarbij een van de grote sterktes. Actie en strategie lopen naadloos in elkaar over en elk personage vraagt om een andere aanpak. Je wordt constant aangemoedigd om te wisselen, vooruit te denken en slim gebruik te maken van je vaardigheden.

Het verhaal bewandelt een interessante middenweg tussen respect voor het origineel en de drang om iets nieuws te doen. Niet elke verandering zal iedereen aanspreken, maar het lef om het bekende verhaal op te rekken geeft de game een eigen identiteit. Vooral de personages profiteren daarvan. Cloud krijgt meer nuance, Aerith straalt in vrijwel elke scène en de onderlinge dialogen zorgen regelmatig voor humor en luchtigheid zonder de ernst van de situatie te ondermijnen.

Ook voor spelers die Final Fantasy VII nog nooit hebben aangeraakt, is deze versie een prima instapmoment. De kern van het verhaal blijft intact en de vreemde, soms absurde toon van het origineel komt juist extra goed naar voren. Het spel weet precies wanneer het serieus moet zijn en wanneer het zichzelf niet te serieus moet nemen.

Hoewel er technisch gezien nog indrukwekkendere ports op Switch 2 bestaan, hoort Final Fantasy VII Remake Intergrade absoluut bij de top. De combinatie van sfeer, presentatie en inhoud zorgt ervoor dat je snel vergeet op welk systeem je eigenlijk speelt.