Review: Hearthstone: Across the Timeways

Across the Timeways voelt als zo’n uitbreiding waarin Hearthstone even teruggrijpt naar zijn chaotische roots, maar tegelijk probeert om spelers een beetje meer grip te geven op datzelfde chaoskluwen. Yogg blijft natuurlijk lachen om elke poging tot planning, maar met Chromie die door tijdlijnen springt en nieuwe mechanics die je de illusie van controle geven, ontstaat een prettig spanningsveld tussen willekeur en regie. Het helpt dat Blizzard eindelijk weer een ouderwetse muzikale cinematic uit de kast heeft getrokken, iets wat direct de toon zet: groot, vrolijk, knettergek.

De nieuwe Fabled-kaarten drukken dat gevoel perfect uit. Niet alleen haal je een legendarische held uit een verleden of toekomst binnen, je krijgt er ook meteen bijbehorende personages bij die zich in je deck nestelen alsof het nooit anders is geweest. De nieuwe Sylvanas is daar het beste voorbeeld van; haar zussen Alleria en Vereesa sluiten zich automatisch aan en worden sterker naarmate je ze in de juiste volgorde weet uit te spelen. Het voelt als een mini-verhaallijn binnen je deck, een soort familiecombinatie die steeds verder opbouwt en tegelijkertijd een fractie van je deckruimte opeet. Elke klasse krijgt zo’n Fabled-held, en dat vooruitzicht alleen al maakt nieuwsgierig naar wat er nog komt.

Maar de grootste ingreep in het DNA van Hearthstone is Rewind. Voor het eerst lijkt het spel toe te geven dat random effects soms nét te grillig zijn en dat spelers een enkele herkansing verdienen. Het werkt verrassend vloeiend: speel een kaart met Rewind, zie wat het toeval je geeft, en druk op pauze als je het resultaat toch liever terug in de chaos gooit. Semi-Stable Portal is een perfecte illustratie, want het behoudt het klassieke gevoel van willekeur, maar met die ene escape-knop wordt elke beslissing net iets spannender. De mechanic geeft je geen volledige controle maar wél een moment van nadenken, en dat is precies wat het spel goed kan gebruiken.

Ook de thematische richting van de uitbreiding voelt fris. Paladins lijken een comeback te maken als échte controleklasse dankzij een heiliggepimpte versie van Gelbin Mekkatorque, die met een soort aura-orgie je hele deck doorloopt alsof hij een spiritueel technofeest aan het organiseren is. Warlocks krijgen een van de meest smerig slimme kaarten in tijden: Divergence, die minions letterlijk in tweeën scheurt en beide helften hun volledige effect laat behouden. Het is het soort gereedschap dat zowel briljant als volstrekt irritant kan zijn, afhankelijk van welke kant van de tafel je zit. En dan is er de Demon Hunter-kaart die een vijandelijke minion tienduizend beurten lang opsluit; een hyperbolisch grapje dat tegelijk tastbaar wordt zodra je het speelt en de helft van het bord ineens irrelevant wordt.

De uitbreiding is inmiddels live en iedereen krijgt meteen een voorproefje van Rewind dankzij Mister Clocksworth, die simpelweg gratis in je collectie belandt wanneer je inlogt. Portal Vanguard volgt als volgend cadeau in de shop en met het speciale event kun je zonder een cent uit te geven al een handvol pakjes binnenhalen. Wie wél wil investeren vindt nog steeds betaalbare bundles, al doen ze niet meer mee met de royale pre-orderdeals.