Review: Marvel Tokon: Fighting Souls

Marvel en vechtgames hebben een rijke maar turbulente geschiedenis. Van de klassieke X-Men-arcadekasten van Capcom in de jaren negentig tot de legendarische Marvel vs. Capcom-reeks: er waren periodes waarin Marvel-vechtgames tot het beste van het genre behoorden. Maar na Marvel vs. Capcom 3 leek die magie te verdampen. Pogingen om voet aan de grond te krijgen in het moderne vechtgamelandschap mislukten keer op keer. Marvel Tokon: Fighting Souls, ontwikkeld door Arc System Works en uitgegeven door Sony Interactive Entertainment, is de langverwachte terugkeer. En wat een terugkeer.

Marvel Tokon speelt zich af in Earth-358, een nieuw gecreëerd anime-geïnspireerd universum dat genoeg raakvlakken heeft met het vertrouwde 616-universum om fans blij te maken, maar genoeg vrijheid neemt om zijn eigen identiteit te vormen. De verwijzingen naar bekende gebeurtenissen en nevenpersonages uit de strips zijn een genot voor ingewijden, maar het spel is volledig te genieten zonder voorkennis.

Het centrale conflict draait om de Elder Champion of the Universe, die de aarde bedreigt en Marvel-helden én schurken dwingt deel te nemen aan een groot toernooi. Het klinkt als een klassiek vechtgame-excuus voor een plot, maar de uitvoering is verrassend sterk. De Episode-modus verdeelt het verhaal over vijf perspectieven: de Fighting Avengers, de Unbreakable X-Men, de Amazing Guardians, de Samurai Outriders en de Knights of Doom. Elk team heeft zijn eigen verhaal, zijn eigen eindscène en zijn eigen dynamiek. De anime-tussenfilmpjes en manga-geïnspireerde motion comics geven het geheel een visuele stijl die past bij de energie van het spel.

Het verhaal weet donkere momenten te combineren met oprechte humor. De intro-dialogen tussen vechtende personages zijn een hoogtepunt, met elke karakter die trouw blijft aan zijn of haar stripboekpersonaliteit terwijl de situatie om hen heen absurdistisch escaleert. De soundtrack, samengesteld door een indrukwekkend team van componisten waaronder Daisuke Ishiwatari en Alissa White-Gluz, past perfect bij de hoge energie van het geheel. Het hoofdthema alleen al is reden genoeg om het volume omhoog te draaien.

Marvel Tokon is een tagteam-vechtgame in de traditie van Marvel vs. Capcom, met vierkampen als standaard. Je bestuurt één vechter tegelijkertijd maar kunt teamgenoten inzetten voor assists of van actieve vechter wisselen. Het systeem is vertrouwd voor wie de klassieken kent maar toegankelijk genoeg voor nieuwkomers dankzij uitgebreide tutorials en zijmodi.

Wat het spel onderscheidt is de variatie tussen de personages. Carnage is een beweeglijke langerechtsvechter die het slagveld beheerst met tentakels en projectielen. Hulk is een klassieke korteafstandssloopkogel die op kracht en intimidatie vertrouwt. Black Panther Shuri combineert technologische gadgets met flinke wendbaarheid. Geen twee vechtersontwikkelingsprofielen zijn hetzelfde, wat het samenstellen van een team tot een strategische bezigheid maakt die loont bij herhaald spelen.

Cosmetische aanpassingen zijn ruim aanwezig maar beïnvloeden de gameplay niet, wat een gelijk speelveld garandeert. Online zijn er Ranked, Casual en Room Matches beschikbaar, waarbij de laatste spelers de mogelijkheid geeft eigen regels in te stellen. De intensiteit van Ranked-partijen is precies wat fans van het genre verwachten, uitdagend en competitief maar nooit oneerlijk.

Naast de Episode-modus biedt de Arcade-sectie twee aanvullende ervaringen. De All-Star Arena is een toren-achtige uitdaging met vertakkende routes en een Survival-modus, vergelijkbaar met de klassieke Mortal Kombat-torens. Het is vermakelijk en biedt genoeg variatie om lang boeiend te blijven.

Arcadia Rumble is het ambitieuzere project: een chibi-stijl third-person modus waarin je een eigen avatar uitrust met gear van andere personages, inclusief rijdieren en huisdieren zoals Silver Surfers board of Cosmo. Het idee is aantrekkelijk en de aanpassing is leuk, maar de kern van de gameplay beperkt zich tot gevechten die weinig afwijken van wat je elders in het spel al tegenkomt. De vergelijking met Street Fighter 6’s Battle Hub dringt zich op, en Arcadia Rumble haalt dat niveau niet. Een gemiste kans om de arcadekasten in de modus te gebruiken voor meer onderscheidende ervaringen, zoals pixelgevechten in retrostijl of andere creatieve variaties.