Review: The Settlers: New Allies

De kern van The Settlers: New Allies is goed en zorgt voor de nodige entertainment.

The Settlers is een RTS-stedenbouwer die meer dan tien jaar inactief is geweest na de start in 1993 door de Duitse ontwikkelaar Blue Byte. Nu Blue Byte is overgenomen door Ubisoft en The Settlers sinds 2010 geen nieuwe release hebben uitgebracht, probeert The Settlers: New Allies de serie opnieuw op te starten met moderne graphics en functies, terwijl de oorspronkelijke identiteit behouden blijft met drie speelbare facties, een volledige campagne voor één speler, en online spelen.

Zoals de meeste RTS-titels, ziet The Settlers dat spelers een stad moeten opbouwen vanuit een bescheiden afkomst. Om dit te doen, moeten ze gebouwen bouwen, op zoek gaan naar middelen, legers bouwen en hun bevolking beheren voor maximale efficiëntie. Hierdoor kunnen spelers hun nederzetting opbouwen om specifieke doelen te voltooien of alles te vernietigen dat eigendom is van een vijandige kracht.

Er is een bijna lineaire progressie als het gaat om het ontwikkelen van iemands nederzetting. Bepaalde middelen moeten worden gevonden en geoogst om bepaalde gebouwen te bouwen om betere eenheden te trainen en een stad verder te ontwikkelen. Dit legt de bewijslast van verschillende ervaringen op de schouders van de kaart en doelstellingen waarmee spelers in elk spel te maken hebben.

De plaatsing van middelen op een kaart is een van de grootste variabelen waarop spelers moeten reageren. Elke kaart heeft verschillende lay-outs van middelen die spelers ertoe aanzetten om zich en hun steden anders te ontwikkelen, vooral omdat het transporteren van middelen een grote rol speelt bij het bouwen van een stad. Ze leiden er vaak toe dat spelers hun stadsgrenzen te ver uitbreiden en bovendien de beste manier vinden om ijzer en kolen naar een pakhuis een kwart van de kaart te vervoeren, wat boeiende problemen zijn om te overwegen en te omzeilen.

Spelers moeten zich ook aanpassen aan verschillende doelstellingen, zoals het opbouwen van hun bevolking, het afweren van aanvallen, het veroveren van land of het aanleggen van een voorraad van een bepaalde hulpbron. Deze werken om spelers te dwingen om te reageren naarmate de wedstrijd vordert, maar de meer lineaire mechanismen van stadsvoortgang zorgen ervoor dat ze niet zoveel variatie kunnen bieden als anders zou kunnen. Dit kan ertoe leiden dat veel spellen op dezelfde manier worden gespeeld, vooral als je online speelt tegen een tegenstander die niet vaak meedoet.

Doelstellingen hebben meer variatie in de offline campagne, maar de modus is weinig meer dan een uitgebreide tutorial. De campagne volgt een van de facties van het spel terwijl ze vluchten naar een nieuw continent om te ontsnappen aan een burgeroorlog die hun thuisland verwoest. Ze raken echter verwikkeld in de lokale conflicten en politieke onrust van het nieuwe land.

Hoewel de campagne een solide basis heeft, worstelt ze om zichzelf op de lange termijn te onderhouden. Op mechanisch vlak heeft de campagne niet genoeg variatie om het gedurende de hele duur interessant te houden. In plaats daarvan voelen de niveaus zich zeer repetitief aan, omdat ze spelers vragen dezelfde bewegingen te herhalen zonder redenen om te verkennen of zichzelf uit hun comfortzone te duwen.

De campagne in The Settlers: New Allies heeft ook last van een aantal echt ongemakkelijke tussenfilmpjes en verhaalmomenten. Het grootste deel van het verhaal wordt tijdens het spelen verteld via voice-overs, maar vooral belangrijke scènes krijgen tussenfilmpjes van een paar personages die met elkaar staan ​​te praten. Deze scènes zijn waar het verhaal echt onder lijdt, omdat de stemacteurs hoogdravend zijn, het schrijven onhandig en de animatie stijf. Scènes herhalen zich ook vaak met personages die eerdere gesprekken herformuleren en zelfs dezelfde emotionele tonen raken als in de vorige scène. Deze tussenfilmpjes zijn zo lethargisch dat ze het moeilijk maken om het verhaal überhaupt serieus te nemen.

Met het ontbreken van interessante mechanismen of verhaallijnen om spelers betrokken te houden bij de campagne, is het waarschijnlijk dat spelers in plaats daarvan het grootste deel van hun tijd in het online aanbod zullen doorbrengen. Spelers kunnen het tegen elkaar opnemen in teams van maximaal drie spelers, of ook samenwerken om het op te nemen tegen AI-tegenstanders. Deze wedstrijden worden gewonnen door alle vijanden uit te schakelen of door doeldoelen te bereiken voor iemands bevolking, voorraad edelstenen en militaire macht.

Bekijk ook

Review: SpyraGravity

20/05/2025·1 min lezen

Het voltooien van online wedstrijden beloont spelers ook met ervaring om een ​​level omhoog te gaan en verschillende cosmetica te ontgrendelen, evenals een valuta die kan worden gebruikt om premium cosmetische opties te kopen. Cosmetica kan ook worden gekocht met een premium valuta om de sleur te vermijden, maar het genereren van inkomsten is over het algemeen onopvallend. Op het moment van schrijven wordt de game echter geplaagd door een probleem waarbij multiplayer-games vaak geen enkele ervaring belonen, wat vooral demoraliserend is wanneer wedstrijden tot vier uur kunnen duren.